හිතට වදින පද්‍යයක් හම්බ වුනා .. මේක තිබ්බේ.. ලීලානන්ද ගමාච්චි අනුවර්තනය කල ආතතිය අපි දැවෙමුද? නිවෙමුද? පොතේ... කියවලාම බලන්නකෝ.. එහෙනම්...
තුති වේවා නො ලැබුණාට
මා රිසි වන හැම දෙයක්ම
ඒ විදියට නුණා නනම්
ඉදිරි බලන්නේ කුමටද?
තුති වේවා යම් කරුණක්
ඉගෙන ගන්න නො ලැබුණාට
ඒ විදියට නුණා නම්
ඉගෙන ගන්නේ දැන් කුමටද?
තුති වේවා ජීවිතයෙහි
අගහිග යුග පැමිණියාට
ඒ විදියට නූණා නම්
දියුණු වෙන්න වැඩ කරයිද?
තුති වේවා මට නොයෙකුත්
සීමාවන් පැවැතුණාට
ඒ විදියට නුණා නම්
නැගී සිටින්නේ කොහොමද?
තුති වේවා ජීවිතයෙහි
අභියෝගම එළැඹුණාට
ඒ විදියට නූණා නම්,
සවිය එඩිය මට ලැබෙයිද?
තුති වේවා මගේ අතින්
නොයෙක් වැරදි සිදු වුණාට
ඒ විදියට නුණා නම්
වටිනා පාඩම් ලැබෙයිද?
තුති වේවා මට වෙහෙසක්
සිත් තැවුලක් ඇති වුනාට
ඒ විදියට නුණා නම්
තැනක් දරන්නේ කුමටද?
තුති වේවා කියා කියමු
හරි ගිය විට ජය ලද විට
නියම සතුට ඇති වන්නට
වැරැදුමටත් තුති කළ විට....
මම මේ කවිය දැම්මේ තවත් ලොකු බලාපොරොත්තුවක් එක්ක... මේ දවස් වල එක එකා එල්ලෙනවා... මොකද කියලා හොයලා බැලුවම ගුරුතුමා මොනවා හරි කියලා.. එක්කෝ කාඩ් එකක් දාගන්න සල්ලි ඉල්ලුවාම ඒක දීලා නෑ,..මේ පොඩි පොඩි ප්‍රශ්න... වලට...
මේක ඉතින් තව තව කොයි කොයි දේවල් හින්දා කොර ගයිද දන්නේ නෑ... ඉතින් මේක මාධ්‍යය වලට ජීවිතය ගැට ගහගන්න පාවිච්චි කොරණවා... නාට්‍යයක් විදිහට රග පාලා පෙන්නනවා.. දැන් මාධ්‍ය මාර සේවයක් කරන්නේ.. මොකද දැන් පපුවේ අමාරුව හැදිලා වගේ කතා කරනවා.. ෆේස්බුක් තහනම් කරන එක හොදයිද නරකයිද කියලා....
මේ අය එල්ලිලා මැරෙන්න එකම හේතුව මේ ෆේස්බුක් කියන එක නෙවෙයිලු.... ඒක තමයිලු... ෆේස්බුක් හෙනහුරෙක්ලු.. යකෙක්ලු.. කුම්භාණ්ඩයෙක්ලු... ෆේස්බුක් තවත් එක් බිල්ලකි ගනීලු.. එක එක වාද බයිලා....
මෙතන වෙන්නේ මේ වගේ සිද්දියක්නේ... ඔයාලාට පිහියක් දෙනවා කවුරු හරි... ඔයා ඒ පිහියෙන්
- ලස්සන නිර්මාණයක් කරනවා...
- එක්කෝ පාන් කපනවා..
- එක්කෝ පලතුරක් කපලා යාළුවන්ටත් බෙදලා දෙනවා...
- එක්කෝ කගේ හරි අතක් පයක් කපලා දානවා...
- නැත්තම් කෙනෙක්ව මරණවා
ඉතින් සමහරක් .. දකින්නේ... අන්තිම කරුණු දෙක.. මේ වගේ අදහසක් කියනවා.. මහාචාර්යවරු දර්ශන විෂය හදාරණ මහා පණ්ඩිතයෝ මෙහෙම අදහස් දෙනවා මාධ්‍යය හරහා.... මේක පිහියේ වරදක්.. පිහිය අපි මේ රටින් අයින් කරලා දාන්න ඕනේ.. පිහිය මෙහෙමයි. පිහිය අනාදිමත් කාලේ ඉදන්ම මිනිස්සු මරන්න භාවිතා කරලා තියෙනවා.. පිහියේ කැපෙන පැත්තක් තියෙනවා..ඉතින් මේ පිහිය කියන්නේ සුදුසු නැති දෙයක්.. පිහිය මේ රටින් තහනම් කොරන්න ඕනේ.....
මේක හරියට මූණත් එක්ක තරහ වෙලා නහය කපා ගන්නවා වගේ වැඩක් නේ.. ෆේස්බුක් හදන්න පරමාර්ථය මොකක්ද. විශ්ව විද්‍යාලයේ ව්‍යාපෘතියක් විදිහට තමයි මාක් සුකර්බර්ග් මේ නිර්මාණය කරන්නේ..ඉතින් .. අද වන විට ලෝකයේ බොහෝ රටවල ෆේස් බුක් කියන එක අංක එකේ ජාලය වෙලා තියෙනවා...
මම තව දෙයක් මතක් කරන්නම්කෝ.. ඉස්සර ලංකාවේ පුද්ගල සාරධර්ම .. සාධුචර්යාව.. සදාචාරාත්මක බව.. ගුණ ගරුක බව.. මේ හැමදෙයක්ම තිබ්බානේ.. මොකද ලාංකීය ජනතාව ආගම දහම එක්ක බැදී තිබ්බ නිසා.. මේ විවෘත ආර්ථික රටාවත් සමග මිනිසා කාර්යය බහුල වීම නිසාම මිනිසා ආගම දහමින් ඇත් වෙනවා..වෙන මොකක්වත් නිසා නෙවේ.. විවෘත ආර්ථික රටාවත් සමග තරගකාරීත්වයක් බිහිවීම නිසා.. මිනිසා.. පුළුවන් තරම් උත්සහ ගන්නේ මුදල් උපයා ගැනීමටනේ..
උදාහරණයක් කියන්නම්කෝ... පාසලේදී අධ්‍යාපනය පරමාර්ථ මොනවාද කොහොමද.. දැනුම ආකල්ප කුසලතා සංවර්ධනය.. දැනුම ගන්නවා.. ඒකෙන් සිතන්න පුරුදු වෙනවා... සිතලා පසුව තමන්ගේ කුසලතාවයන් වැඩිදියුණු කරගන්නවානේ.... මේකේ කිසිම වැරුද්දක් නෑ. මොකද මමත් මේ ලිපිය කියවන ඔබත් .. පාසලෙන් දැනුම ලබා ගත්ත අයනේ... ගැටළුව තිබෙන්නේ විෂය රාමුව තුල දැනුම ලෙස දෙන්නේ මොනවාද.... කියන එකනේ.... නේද... ?
සිංහල.... ගත්තොත්.. (රසාස්වාදය... ව්‍යාකරණ..)සෞන්දර්යය.. බුද්ධ ධර්මය.. ක්‍රිස්තියානි ධර්මය.. ඉස්ලාම් ධර්මය. හින්දු ධර්මය.. මේ වගේ විෂයන් උගන්නනවානේ.. කෙනෙකුට තර්ක කරන්න පුළුවන්නේ.. ඉතින් මේවායෙන් පුද්ගලයාගේ චෛතසික හැදෙනවා කියලා...
හිතලා බලන්න.. බුද්ධ ධර්මය.. එහෙම නැත්තම් බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය විෂයයන් ඉගෙන ගනිද්දි එකක් තමයි... විෂයය තෝරාගන්නා ප්‍රතිශතය අඩු වීම...
විෂයය ඉගෙන ගැනීමේ පරමාර්ථය විභාගයෙන් ඉහළ සාමාර්ථයක් ගැනීම...
වගේ දේවල්නේ.. ඉතින් මේයින් සෙතක් වෙනවාද.. පුද්ගලයාගේ ආකල්ප හැදෙනවාද... නෑනේ... ගිරව් වගේ කටපාඩම් කරනවා.. මැෂින් වගේ ලියනවා... ඉගැන්වීමේදීත් ගුරුවරයා බොහෝ දුරට උත්සහ ගන්නේ ඔහුට හමුවන කාල සීමාව තුල කෙසේ හෝ විෂය කරුණු ළමයාට කියා දීම.. විභාගය සදහා සූදානම් කරවීම..
අතීතයේ අධ්‍යාපනය ලබා දුනනේ මේ තරග කාරීත්වයෙන් නෙවෙයිනේ.. පන්සල පදනම් කරගෙන බෞද්ධ පරිසරය තුල... සකස්කඩයේ සිට බුත්සරණ ... අමාවතුර.. වැනි පොත් පත් දක්වාත්... සංස්කෘත පාලි භාෂාවන්... ඊට අමතරව... ගුණධර්ම ... හැදියාව.. වැනි දෑත්... ජීවිතයට එකතු කරා... ඉතින් ඒකාලේ මිනිස්සු වෙනස මොකක්ද... රොබට් නොක්ස් වගේ අයය. අතීතයේ සිටි සුදු පාලකයෝ.. ලංකාවේ මිනිස්සුන්ගේ ආගංතුක සත්කාර.. එකමුතුකම... වැනි ගුණදහම් ගැන උදම් අනලා තියෙනවා...මොකද පුද්ගලයා සංවර්ධනය කිරීම තුලින් රටේ කිර්තිනාමය ආරක්ෂා වෙනවා කියලා... ඒ කාලේ හිටපු උදවිය පිළිගෙන තියෙනවා...
අනික ඒ කාලේ හිතන්න අනතුරක් වුණා කියලා... ඉතින් හැමෝම එක මිනිහෙක් මැරුණම කොච්චර දුක් වෙනවාද... සමහර විට මාස ගණනක් ඒ ගැන කතා වෙනවා.. ඒ වගේ අය දෙයක් නොවෙන තැනට වග බලා ගන්නවා... මිනිස් ජීවිතය කියන්නේ.. වටිනාම සම්පතක් කියලයි හිතුවේ.. ඉතින් කාගෙවත් ප්‍රාණයකට හානි කරන්න මිනිස්සු බය වුණා.. අපාය ගාමී වෙයි කියලා.. කල දේවල් තමන් පස්සෙන් එනවයි කියලා. හිතලා....
ඒත් දැන් මෙහෙමයි.. ස්ථානයේ සිදුවු අනතුරකින් පුද්ගලයන් 50කට අධික සංඛ්‍යාවක් ජීවිතක්ෂයට පත්වී ඇත.. මෙයට හේතුව රියදුරාගේ නොසැලකිලිමත්කමයි.. පුදේශවාසීහු කුපිතවී බස් රථයට අලාභ කර රියදුරාට පහර දුන් අතර ඔහු දැනට කොළඹ ජාතික රෝහලේ දැඩිසත්කාර ඒකකයෙහි ප්‍රතිකාර ලබමින් අසාධ්‍ය තත්ත්වයේ සිටි...
ඒක අහන අපේ අය කතාවෙන්නේ මෙහෙමයි..
මේ ඇහුණද කුමුදු... බස් එකක් හැප්පිලයි කියන්නේ...
නෑ.... මේ කීයක් මැරිලද... ගොඩක් තුවාල වෙලාද...ඔය බස් ඩ්‍රයිවල්ලා මරලාම දාන්න ඕනේ...
ඒකනේ මම හිටියනම් දෙනවා ඕකටත් මැරෙන්න...
ඔන්න ඔහොමයි කතාව... මේ තැනට සමාජය පතුවූයේ ඇයි... මරණය කියන්නේ සාමාන්‍ය කරනය වෙලා... ඒකයි.. නිතර නිතර මැරුණ දේවල්.. මරණ දේවල්.. ඇහිලා ඇහිලා මිනිසුන්ගේ යටි හිතේ ඒක දැන් අර පතෝල කරලක් කඩන්නා වගේ දෙයක් කියලයි හිතන්නේ...
මේකට මනෝ විද්‍යාවේ සමාජ ඉගැනුම් න්‍යායේ කියන්නේ පුද්ගලයේ කුඩාකාලයේ ඉගෙන ගන්නේ තමා අවට පරිසරයෙන් ලබා ගන්නා උත්තේජයන් වලින් කියලා.. සිග්මන් ෆ්‍රොයිඩ් කියන්නේ මනෝ විශ්ලේෂණ වාදයෙන් .. පුද්ගලයාගේ පෞර්ෂත්වය ගොඩ නැගෙන්නේ කුඩා කල ලබන අත්දැකීම් අනුව කියලා.. එහිදී ඔහු ලබන අත්දැකීම් ... යටි සිතේ තැම්පත්වීම සිදුවෙනවා කියලයි...
ඉතින් මෙහෙම ගත්තොත් පොඩි කාලේ ඉදන් දැන් ළමයින් වැඩිපුර ගැවසෙන්නේ කොහේද... රෑපවාහිනි ඉස්සරහානේ.. ඉතින් පොඩි එකෙක් අද ප්‍රවෘත්ති ඇහැව්වොත් මොනවද බලන්න තියෙන්නේ... මරාගත්ත එව්වා.. දූෂණය කරපු එව්වා.. එල්ලිලා මැරිච්ච එව්වා... කෝච්චියට පැනපු එව්වා... ගගට පැනපු එව්වා.... හොරකම් කරපු එව්වා..(ඒ මදිවට සිසිටීවිත් දලා දැන් පෙන්නනවා හොරකම් කරද්දි වැරදිච්ච එව්වා.. එතකොට ඊළග හොරකම කරද්දී ඊට වඩා හොද විදිහකට කොරත හැකිනේ...) ඉතින් පොඩි එකා මෙව්වා බලලා බලලා උස් මහත් වෙද්දි .. හිතල බලන්න.. සියදිවි නසා ගන්න එක සාමාන්‍ය කරණය වෙලා නැද්ද කියලා.. දූෂණය කරන එව්වා සාමාන්‍ය කරණ වෙලා නැද්ද කියලා...
මේ හැම දේටම මුල.. මාධ්‍යය වෙනස් වීම .. වැඩිය ඕනේ නෑ .. ඔයාලාම බලන්න දැනට අවුරුදු 12 කට 13 කට කලින්.. ගිය කතාවකුයි දැන් කතාවකුයි.. කලින් ගිය කතාවල තියෙන්නේ මොකක් හරි ආදර්ශයක්... ජීවිතයට යමක් එකතු කරගන්න.. පළිගු මැණිකේ.. දූ දරුවෝ... වගේ එව්වා.. දැන් කතාවලා තියෙන්නේ.. හැමදේම පවුල් ආරවුල් අරු කෙල්ලට කැමතියි.. ඒකා කොච්චරවත් බලන්නේ කෙල්ලෙක් දාගන්න එක.. ඒක තමයි උගේ තියෙන අරමුණ ඌට රස්සාවක්. කරන්න.. දෙමාපියන්ට සලකන්න.. එව්වා නෙවෙයි.. ජීවිතයේ වැදගත්ම දේ කියලා හිතන්නේ පරස්තාව.. කෙල්ලොත් එහෙමයි.. මොකෙක් හරි බයියෙක් එක්ක එල්ලෙන්නමයි හදන්නේ.. ඒකී ඊට වඩා හපන් ඌ හින්දා අනික් යාළුවොත් එක්ක මරාගන්නවා.. හැමවෙලේම ගෙදර ප්‍රශ්නයක්.. ඉතින් එක්කෝ අම්මා මූණ එල්ලගෙන නැත්තම් තාත්තා මූණ එල්ලගෙන්.. එහෙම නැත්තම් දරුවෝ මූණ එල්ලගෙන... මෙකේ සතුටක් සැනසුමක් කියලා නාමයක් නෑ,. හැමවෙලේම කුපට ගිනි ඇවුළුනා වගේ එහෙට දුවනවා මෙහෙට දුවනවා.. විතරයි වැඩේ.. ඒ මදිවට ඒවා අවුරුදු 2 ක 3න ඇදෙනවා චුයින්ගම් වගේ....
මේකයි වෙනස් වෙන්න ඕනේ.. මේකෙන් ජීවිතයට ගන්න පුළුවන් ආදර්ශ මොනවාද.. කෙල්ලෙක් දාගනින්.. කොහොම හරි කෙල්ල උස්සපන්.. ගෙදරින් කැමති නෑ කිව්වොත් එක්කෝ පැනල පලයං නැත්තම්... මැරියං..
ඒ මදිවට එක එක අට මගල් පැයවල්.. ගෙදරට ඇවිත් තෑගිත් දෙනවා.. අපේ එවුන් රෙද්ද උස්සන් ඉන්නේ මුං එනකම්.. මොකද මේ.. තෑගි ගන්න.. අර අමුම අමු ජරා රෙද්දවල් ඔළුවේ දාගන්නවා.. ඊට පස්සේ පවුල් වල ගැටළු.. මිනිහාට හොර ගෑනියක් ඉන්නවා.. ගෑනිට හොර මිනිහෙක් ඉන්නවා.. කියලා සැකේ මොකද මේකට හේතුව.. අර කතාවෙත් මෙහෙම දෙයක් වුණානේ... ඒකීත් ඒකත් මේ වගේම වෙන සම්බන්ධයක පැටළුනානේ.. කියලා. පටන් ගන්නවා ගහ මරා ගන්න...
අද කාලේ 6 වසරෙන් පටන් ගන්නේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ලව් කරන්න.. උන් හිතන්නේ අනේ මට කරන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි කියලා.. ඌ ඉගෙන ගන්නේ නෑ, අර කතා වල ප්‍රධාන නළුවා නිලිය කරනවා වගේ ලව් කොරන්න ඕනේ කියලා. ලව් කොරනවා..
ඉතින් මේ මාධ්‍යය කාරයෝ බලන්නේ තමන්ගේ මාධ්‍යය ජනප්‍රිය කොරලා සල්ලි හම්බ කොරන්න.. උන්ට වැඩක් නෑ රටට හෙන ගහලා ගියත්.. හැම මාධ්‍යයක් ම නෙවෙයි දැන් බහුතරයක් මාධ්‍යය මේ ගොඩට වැටිලා තියෙන්නේ...
ඔය තව පැත්තක්....
තව දෙයක් තමයි.. ළමයාට දඩුවම කරන එක නතර කරලා තියෙන එක... මානව හිමිකම්.. අර රෙද්ද මේ රෙද්ද.. හැමදේම.. දැන් ගුරුවරයා දඩුවමක් දුන්නොත් හවස් වෙද්දි ගුරුවරයා දණ ගහන්න වෙනවා.. මොකද තාත්තා අම්මා රෙද්ද උස්සන් ඇවිත් දඩුවම් කොරනවා.. ගුරුවරයාට.. එහෙම නැත්තම් ගුරුවරයා උසාවි .. මොකද ළමයාට ගහපු වරදට... දැන් කියන්නේ දඩුවම් කරන එක මානසික වදයක් කියලා...
ඉස්සර දඩුවම තිබ්බේ නැද්ද.. ඉස්සර දඩුවම් කරපු නිසා තමයි දැනු අපේ සීයලා.. අච්චිලා.. තාත්තලා අම්මලා.. (අවුරුදු 45, 50 පැණපු අය) චර්යාව පෝෂණය වෙලා තියෙන්නේ. ලැජ්ජාව බය කියලා දෙයක් තියෙන්නේ....
මනෝ විද්‍යාවේ තියෙනවා පුද්ගලයෙක්ගේ යම් පුරුද්දක් දැක්වීමේදී ඒ ක වැඩි දියුණු කිරීමට යම් යම් දේ කිරීමට අවශ්‍යයි කියලා.. ඒකට කියන්නේ අගය කරන්න ඕනේ. හොද වැඩක් කරාම ඒක අගය කරන්නයි... නරක චර්යාවක් දැක්වුවාම ඒකට දඩුවමක් මාර්ගයෙන් (මානසික හෝ කායික) ඒක වලකා ලීම මගින් චර්යාව වෙනස් කල හැකි බවයි.. කුඩා කාලයේ සිටම යම් හොද වැඩක් කල විට අගය කරලා නරක වැඩක් කල විට දඩුවම් කරලා චර්යාව හදන එකෙන් පොඩි කාලේ ඉදන් ළමයාගේ මානසිකව නරක වැඩ කරන එක ඈත් වෙනවා... ඉස්සර කතාවකට කියන්නේ හැදි නොගා හදන හොද්දයි.. නොගහා හදන ළමයයි එක සමානයි කියලා... මේවා ඉස්සර කිව්වේ කට කහනවාට නෙවෙයි...
අවසාන වශයෙන් මේ කියපු කරුණු හොදින් අවබෝධ කර ගෙන සමාජ කතිකාවතක් ගොඩ නගන්න.. මොකද දන්නවාද... අපි පුද්ගලයාගේ චෛතසික හදනවානම් අපරාද අවම කර ගන්න වෙන්නේ.. ෆේස්බුක් තහනම් කරොත් සමාජයේ තරුණ තරුණියෝ වෙන වෙන මාර්ග වලින් ඕවට යයි.. කුපිත වෙයි.. කලකිරෙයි..
කරන්න ඕනේ අපි පුද්ගල චෛතසිකය ගුණාත්මක කරමු.. මාධ්‍යය මීට වඩා කාරුණික ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමණය කරලා තමාගේ බඩ වියත නෙවෙයි.. පුද්ගලයාගේ සංවර්ධනය උදෙසා කැප වෙලා වැඩ කරමු...
ආපහු අපි හැකිතාක් කුමන හෝ ආගමක්.. ආගම යනු බෙදීමට ඇති දෙයක් නොවේ.. පුද්ගල සංවර්ධයට තියෙන දෙයක්.. කුමන ආගමකින් හෝ කරන්නේ පුද්ගලයාගේ යහපැවැත්ම නගා සිටුවීමනේ.. තමන්ගේ ආගම දහම හොදින් අවබෝද කරගෙන හික්මෙලා... අපි වගේම අන් අයගේ දියුණුවත් නගා සිටුවන්න කටයුතු කරමු.
.
මේ හැම දේටම මුල.. මාධ්‍යය වෙනස් වීම .. වැඩිය ඕනේ නෑ .. ඔයාලාම බලන්න දැනට අවුරුදු 12 කට 13 කට කලින්.. ගිය කතාවකුයි දැන් කතාවකුයි.. කලින් ගිය කතාවල තියෙන්නේ මොකක් හරි ආදර්ශයක්... ජීවිතයට යමක් එකතු කරගන්න.. පළිගු මැණිකේ.. දූ දරුවෝ... වගේ එව්වා.. දැන් කතාවලා තියෙන්නේ.. හැමදේම පවුල් ආරවුල් අරු කෙල්ලට කැමතියි.. ඒකා කොච්චරවත් බලන්නේ කෙල්ලෙක් දාගන්න එක.. ඒක තමයි උගේ තියෙන අරමුණ ඌට රස්සාවක්. කරන්න.. දෙමාපියන්ට සලකන්න.. එව්වා නෙවෙයි.. ජීවිතයේ වැදගත්ම දේ කියලා හිතන්නේ පරස්තාව.. කෙල්ලොත් එහෙමයි.. මොකෙක් හරි බයියෙක් එක්ක එල්ලෙන්නමයි හදන්නේ.. ඒකී ඊට වඩා හපන් ඌ හින්දා අනික් යාළුවොත් එක්ක මරාගන්නවා.. හැමවෙලේම ගෙදර ප්‍රශ්නයක්.. ඉතින් එක්කෝ අම්මා මූණ එල්ලගෙන නැත්තම් තාත්තා මූණ එල්ලගෙන්.. එහෙම නැත්තම් දරුවෝ මූණ එල්ලගෙන... මෙකේ සතුටක් සැනසුමක් කියලා නාමයක් නෑ,. හැමවෙලේම කුපට ගිනි ඇවුළුනා වගේ එහෙට දුවනවා මෙහෙට දුවනවා.. විතරයි වැඩේ.. ඒ මදිවට ඒවා අවුරුදු 2 ක 3න ඇදෙනවා චුයින්ගම් වගේ....
මේකයි වෙනස් වෙන්න ඕනේ.. මේකෙන් ජීවිතයට ගන්න පුළුවන් ආදර්ශ මොනවාද.. කෙල්ලෙක් දාගනින්.. කොහොම හරි කෙල්ල උස්සපන්.. ගෙදරින් කැමති නෑ කිව්වොත් එක්කෝ පැනල පලයං නැත්තම්... මැරියං..
ඒ මදිවට එක එක අට මගල් පැයවල්.. ගෙදරට ඇවිත් තෑගිත් දෙනවා.. අපේ එවුන් රෙද්ද උස්සන් ඉන්නේ මුං එනකම්.. මොකද මේ.. තෑගි ගන්න.. අර අමුම අමු ජරා රෙද්දවල් ඔළුවේ දාගන්නවා.. ඊට පස්සේ පවුල් වල ගැටළු.. මිනිහාට හොර ගෑනියක් ඉන්නවා.. ගෑනිට හොර මිනිහෙක් ඉන්නවා.. කියලා සැකේ මොකද මේකට හේතුව.. අර කතාවෙත් මෙහෙම දෙයක් වුණානේ... ඒකීත් ඒකත් මේ වගේම වෙන සම්බන්ධයක පැටළුනානේ.. කියලා. පටන් ගන්නවා ගහ මරා ගන්න...
අද කාලේ 6 වසරෙන් පටන් ගන්නේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ලව් කරන්න.. උන් හිතන්නේ අනේ මට කරන්න තියෙන්නේ මෙච්චරයි කියලා.. ඌ ඉගෙන ගන්නේ නෑ, අර කතා වල ප්‍රධාන නළුවා නිලිය කරනවා වගේ ලව් කොරන්න ඕනේ කියලා. ලව් කොරනවා..
ඉතින් මේ මාධ්‍යය කාරයෝ බලන්නේ තමන්ගේ මාධ්‍යය ජනප්‍රිය කොරලා සල්ලි හම්බ කොරන්න.. උන්ට වැඩක් නෑ රටට හෙන ගහලා ගියත්.. හැම මාධ්‍යයක් ම නෙවෙයි දැන් බහුතරයක් මාධ්‍යය මේ ගොඩට වැටිලා තියෙන්නේ...
ඔය තව පැත්තක්....
තව දෙයක් තමයි.. ළමයාට දඩුවම කරන එක නතර කරලා තියෙන එක... මානව හිමිකම්.. අර රෙද්ද මේ රෙද්ද.. හැමදේම.. දැන් ගුරුවරයා දඩුවමක් දුන්නොත් හවස් වෙද්දි ගුරුවරයා දණ ගහන්න වෙනවා.. මොකද තාත්තා අම්මා රෙද්ද උස්සන් ඇවිත් දඩුවම් කොරනවා.. ගුරුවරයාට.. එහෙම නැත්තම් ගුරුවරයා උසාවි .. මොකද ළමයාට ගහපු වරදට... දැන් කියන්නේ දඩුවම් කරන එක මානසික වදයක් කියලා...
ඉස්සර දඩුවම තිබ්බේ නැද්ද.. ඉස්සර දඩුවම් කරපු නිසා තමයි දැනු අපේ සීයලා.. අච්චිලා.. තාත්තලා අම්මලා.. (අවුරුදු 45, 50 පැණපු අය) චර්යාව පෝෂණය වෙලා තියෙන්නේ. ලැජ්ජාව බය කියලා දෙයක් තියෙන්නේ....
මනෝ විද්‍යාවේ තියෙනවා පුද්ගලයෙක්ගේ යම් පුරුද්දක් දැක්වීමේදී ඒ ක වැඩි දියුණු කිරීමට යම් යම් දේ කිරීමට අවශ්‍යයි කියලා.. ඒකට කියන්නේ අගය කරන්න ඕනේ. හොද වැඩක් කරාම ඒක අගය කරන්නයි... නරක චර්යාවක් දැක්වුවාම ඒකට දඩුවමක් මාර්ගයෙන් (මානසික හෝ කායික) ඒක වලකා ලීම මගින් චර්යාව වෙනස් කල හැකි බවයි.. කුඩා කාලයේ සිටම යම් හොද වැඩක් කල විට අගය කරලා නරක වැඩක් කල විට දඩුවම් කරලා චර්යාව හදන එකෙන් පොඩි කාලේ ඉදන් ළමයාගේ මානසිකව නරක වැඩ කරන එක ඈත් වෙනවා... ඉස්සර කතාවකට කියන්නේ හැදි නොගා හදන හොද්දයි.. නොගහා හදන ළමයයි එක සමානයි කියලා... මේවා ඉස්සර කිව්වේ කට කහනවාට නෙවෙයි...
අවසාන වශයෙන් මේ කියපු කරුණු හොදින් අවබෝධ කර ගෙන සමාජ කතිකාවතක් ගොඩ නගන්න.. මොකද දන්නවාද... අපි පුද්ගලයාගේ චෛතසික හදනවානම් අපරාද අවම කර ගන්න වෙන්නේ.. ෆේස්බුක් තහනම් කරොත් සමාජයේ තරුණ තරුණියෝ වෙන වෙන මාර්ග වලින් ඕවට යයි.. කුපිත වෙයි.. කලකිරෙයි..
කරන්න ඕනේ අපි පුද්ගල චෛතසිකය ගුණාත්මක කරමු.. මාධ්‍යය මීට වඩා කාරුණික ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමණය කරලා තමාගේ බඩ වියත නෙවෙයි.. පුද්ගලයාගේ සංවර්ධනය උදෙසා කැප වෙලා වැඩ කරමු...
ආපහු අපි හැකිතාක් කුමන හෝ ආගමක්.. ආගම යනු බෙදීමට ඇති දෙයක් නොවේ.. පුද්ගල සංවර්ධයට තියෙන දෙයක්.. කුමන ආගමකින් හෝ කරන්නේ පුද්ගලයාගේ යහපැවැත්ම නගා සිටුවීමනේ.. තමන්ගේ ආගම දහම හොදින් අවබෝද කරගෙන හික්මෙලා... අපි වගේම අන් අයගේ දියුණුවත් නගා සිටුවන්න කටයුතු කරමු.
.
